De 21 Dagen Niet Klagen Challenge (Doe je mee?)

Klagen is feedback geven op een situatie zonder de intentie te hebben er iets aan te veranderen.

Deze geniale definitie leerde ik een aantal jaren geleden van topsportpsycholoog Rico Schuijers.

Laatst las ik —voor wat het waard is, maar dit staat altijd heel slim— dat we gemiddeld 73 keer per dag klagen.

Vrij snel daarna stuitte ik op iets wat mijn aandacht vasthield: De 21 dagen niet klagen challenge.

Dat maakt 1+1+1=7.

Voor je nu denkt ‘dat heb ik niet nodig’, of ‘dat lukt me nog geen 21 seconden’, de regels van de 21 dagen niet klagen challenge zijn als volgt.

Je doet een armbandje om een van je polsen, en dan is het 21 dagen:

* Niet klagen
* Niet schelden
* Niet negatief praten over iemand die er niet bij is

Breek je een van de regels. Bijvoorbeeld op dag 8. Dan wissel je het bandje van pols, en begin je terug op dag 0. De challenge is klaar als je een onafgebroken reeks van 21 dagen haalt.

Twee extra regels die ik heb geïntroduceerd tijdens mijn challenge zijn:

– Als je een discussie hebt of iets wel of geen klagen is, is het altijd klagen. Punt.
– Je mag iets vervelends wel benoemen, als je direct met een oplossing komt.
Voorbeeld: Ik stond vanochtend weer een uur in de file, dus ik ga morgen met het openbaar vervoer.

De challenge is bedoeld je bewust te maken van je klaaggedrag en het juist te veranderen. De laatste toevoeging stimuleert je na te denken over wat je anders kunt doen.

Here we go… Continue reading

Wat doe jij nou eigenlijk precies?

Je kent het wel. Je bent met een groepje halve bekenden. Het is gezellig. En dan vraagt iemand: “Wat doe jij nou eigenlijk precies?

Vooral het woordje precies is gevaarlijk.

Vroeger zei ik ‘beleidsmedewerker bij de veiligheidsregio’. Niemand begreep wat het was, maar het klonk wel lekker serieus en vol doorgroeimogelijkheden. Dan zal het wel goed zijn. En daarmee was de kous af.

Tegenwoordig kom ik daar niet meer mee weg. Sterker nog, ik krijg zelfs de variant: “Moet je niet werken dan?” bijna wekelijks om mijn oren.

Nu heb ik het mezelf beschrijven aan de hand van een functienaam nooit begrepen. Maar als ik probeer uit te leggen dat waar ik mijn geld mee verdien, iets anders is dan waar ik het meeste van mijn tijd aan besteed, worden de blikken zowaar nog waziger. Dus daar ben ik ook maar mee opgehouden.

Voor de duidelijkheid, zelf heb ik er niet zo’n problemen mee dat ik geen sociaal wenselijk antwoord heb op deze ik-wil-je-een-label-kunnen-geven-want-dat-is-makkelijk vraag. En dus op Twitter niet in een lijstje in te delen ben.

Behalve de eerste keer aan tafel bij m’n schoonouders was wat ongemakkelijk.

Maar goed, de vraag ‘wat doe jij nou eigenlijk precies?’ blijft. En dat snap ik ook. Daarom is deze blog mijn poging tot een uitleg. Let op, het is een poging. Mocht je hierna nog vragen hebben, laat het me dan gerust weten, dan kijk ik of ik nóg preciezer kan zijn.

Komt ‘ie.

Ik doe experimentjes

Als freelancer help ik bedrijven, organisaties en ondernemers ideeën uit te voeren, en met experimenteren het gat tussen denken en doen te dichten.

Wat die ideeën zijn en de experimenten inhouden, is dus altijd anders. En kan ik niet precies zeggen.

Een tijd lang heb ik mijn werk geruild voor eten en onderdak met bedrijven in het buitenland. Van een advocatenkantoor in Singapore tot een middelbare school in een township in Kaapstad. Hierdoor heb ik gemerkt dat er best veel buitenland is om te ontdekken.

Ik maak tripjes

Daarom reis graag. Het helpt me dingen in perspectief te zien, en mezelf vooral niet te serieus te nemen. Dit vind ik belangrijk, en daarom is het doel minimaal elke maand in het buitenland te zijn.

Aangezien vliegtuigen (meestal) niet gratis zijn, verdien ik mijn centjes met het doen van de eerder genoemde experimenten. Maar soms ruil ik mijn hulp alsnog voor eten, onderdak en een vliegticket. Het ligt aan wat handig is, of wat op mijn pad komt (zo werd ik bijvoorbeeld eergisteren uitgenodigd door de ambassadeur van een land waar ze lekkere wijn hebben in Zuid-Amerika..).

Via deze filosofie heb ik ook nooit vakantie, maar wel altijd weekend. Waarbij het ontmoeten van toffe mensen en het opdoen van onvergetelijke ervaringen veel belangrijker voor me zijn, dan het verdienen van geld.

Ik geef praatjes

Als ik in Nederland ben (en soms ook in het buitenland), geef ik praatjes bij bedrijven en op congressen waar mensen geïnspireerd willen worden. Hier deel ik wat ik heb geleerd in mijn experimenten en tijdens mijn tripjes. Iets waar ik altijd weer veel energie (en vervolgopdrachten) van krijg. Meer informatie over mij als spreker of als je me wilt boeken, vind je allemaal hier.

Ik schrijf stukjes

Het delen van wat ik leer doe ik ook door te schrijven. Hier op 80experiments.com, ongeveer een keer per week in het Nederlands. En als schrijver voor startupgrind.com ongeveer een keer per drie weken in het Engels.

Kortom…

Wat ik precies doe, staat dus niet altijd vast. En kan zomaar veranderen. Wat ik ongeveer doe, blijft wel redelijk gelijk. Ik geloof in ieder geval net zoals de oprichter van Nike in zijn briljante boek verteld, dat ‘werk’ niet altijd stom en het leven niet altijd heel moeilijk en serieus hoeft te zijn. En dat de enige die verantwoordelijk is om er iets leuks van te maken, jijzelf bent.

Zo, een heel verhaal, maar hopelijk geeft dat wat meer beeld. Het was makkelijker geweest als ik lasser was, maar ik denk dat ik het nu meer naar mijn zin heb..

Enne, wat doe jij precies?

My next challenge: Around the World in 80 Experiments!

I’m standing behind a curtain. Staring at the stage I will be standing on in about a minute. In front of me, I see 150 people. All of them will hear and watch me speak. It’s being recorded. There is a livestream. I’m a bit nervous. And it’s in English. Needless to say, not my native language.

Funny thing is, standing here, it’s starting to get to me. Eight weeks ago, I began my public speaking challenge — 50 presentations in 15 weeks. And now, I’m standing in front of audiences larger than 150 people. Sharing my story. And to be honest, I’m a bit proud. Being here at TEDx.

Maybe it’s not the right time to think about all of this. With me having to go on stage any moment now. But I don’t care. It’s an enjoyable moment. And I’m grateful.

So far, it’s been an awesome journey.
It all started with me wondering about what would happen if I quit e-mail. It triggered an experiment. Out of a curiosity to learn. And that’s exactly what I kept doing: Testing assumptions out of a curiosity to learn and have fun while doing so.

Now I’m advising companies and organizations on how to translate ideas from thoughts to actionable experiments. Instead of into big stacks of paper no one wants to read anyway.

Deconstructing complexity and simplifying stuff using common sense.

That’s all.

My TED talk is number 34 of 50. The deadline of my speaking challenge? The 3rd of december. Why? Then my plane leaves to Hanoi, Vietnam. For my next experiment. I’m going to combine two things that currently excite me most: experimenting and travel.

My next challenge?

Around the world in 80 experiments…

In January 2016, I’m starting my journey in Ho Chi Minh City, to do 80 experiments at 80 different companies, organizations, charities and brands all over the world.

By doing what I do now: Deconstructing complexity and simplifying stuff using common sense. And maybe give some Keynotes along the way.

I don’t want money. I share my energy, creativity and experimental approach for the basic needs, I need when I’m abroad: Food and a place to sleep.

Do I know how this will play out? No. And just like with every experiment, do some tell me it’s ridiculous and impossible? Definitely.

But, I learned two things along the way:

1. To challenge assumptions and have fun while doing so.
2. And to never let anyone tell you what you can or cannot do.

Do you want to be a part of my experiment, or get a taste of my journey?

Join me at www.80experiments.com

And I would love to meet up in the future.

All the best.

— Kevin

Wat te doen op momenten dat het aan inspiratie ontbreekt?

Heb ik momenten waarop het me aan inspiratie ontbreekt?

En zo ja, wat doe ik dan?

Het zijn twee vragen die me vaak worden gesteld.

Uiteraard heb ik die momenten. Iedereen heeft ze. Dat je ‘even’ inspiratie bij wilt tanken. Energie nodig hebt.

Een van mijn favoriete opties — naast gewoon naar buiten gaan, boeken lezen of inspiratie halen uit de mensen om me heen — is het kijken van presentaties op internet. Waaronder de volgende commencement speeches.

Alledrie hebben ze meerdere boodschappen die er toe doen.

Ze herinneren me dat juist als het moeilijk is — of als je gewoon geen zin hebt — het essentieel is door te gaan met doen waar je blij van wordt.

Waar krijg jij inspiratie van? Delen kan via Twitter, Facebook, LinkedIn of in de comments hieronder.


Neil Gaiman – Make Good Art

Hele speech is briljant. Vanaf minuut 09.42 start de inleiding naar:

“When things get tough, this is what you should do: Make good art. I’m serious. Husband runs off with a politician — make good art. Leg crushed and then eaten by a mutated boa constrictor — make good art. IRS on your trail — make good art. Cat exploded — make good art. Someone on the internet thinks what you’re doing is stupid or evil or it’s all been done before — make good art. Probably things will work out somehow, eventually time will take the sting away, and that doesn’t even matter. Do what only you can do best — Make good art. Make it on the bad days, make it on the good days, too.”


Steve Jobs – Don’t settle

Ook deze hele speech is fantastisch. Vanaf minuut 07.55 start:

“Sometimes life is gonna hit you in the head with brick, don’t lose faith. I’m convinced that the only thing that kept me going was that I loved what I did. You’ve got to find what you love. And that is as true for you work, as it is for you lovers.

Your work is gonna fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And they only way to do great work, is to do what you love.

If you haven’t found it yet — keep looking, and don’t settle. As with all matters of the heart, you’ll know when you find it. And as every great relationship it gets better and better as the years roll on. So keep looking — don’t settle.”


Jim Carry – Going after your dreams

Dit filmpje is een fragment. De volledige speech vind je hier.

“My father could have been a great comedian, but he didn’t believe that was possible for him. And so he made a conservative choice. Instead he got a safe job as an accountant, and when I was 12 years old, he was let go from that safe job. And our family had to do everything we could to survive. I learned many great lessons from my father. Not the least of which — you can fail on what you don’t want, so you might as well take a chance on doing what you love…”


Inspiratie is iets persoonlijks. Zelf voel ik meer voor het woord ‘energie’. Steggelen over woorden is alleen onzin. Uiteindelijk gaat het om doen waar je blij van wordt, en een positieve invloed hebben op de mensen om je heen.

###

Waarom mediteren die-hard is, hoe je start, en wat het oplevert (plus een cadeautje)

“Our mind is like a blue sky. Clouds come and go. We tend to get caught up in the clouds and forget about the blue sky” — Andy Puddicombe

Vandaag ben ik jarig. 27 jaar. Daarom geef ik onder aan deze blog een cadeautje weg. 27 klinkt trouwens een stuk ouder dan 26. Maar dat is iets van mij.. Het afgelopen jaar is veel gebeurd [/cliché]. Gisteren stelde ik mezelf de vraag: ‘Wat heeft het afgelopen jaar de meest positieve impact op mij gehad?’

Het antwoord is opvallend simpel — Mediteren.

Geen wierook, galmende muziek, gekleurde kleedjes of andere zweverige rituelen. Wat dan wel? Elke ochtend een kwartier stilzitten. Ik en mijn gedachten.

Als je me dit een jaar geleden had verteld, had ik je waarschijnlijk uitgelachen, maar mijn conclusie na ruim 120 dagen mediteren:

Mediteren is één van de meest DIE-HARD dingen die je kunt doen!

Hulp van Headspace
Een aantal maanden geleden stuitte ik op het TEDx filmpje van Andy Puddicombe – All it takes is 10 mindfull minutes. Andy is — zoals ik later ontdekte — de bedenker en oprichter van Headspace. Een luchtige, prettig vormgegeven meditatie-app. Een van de afspraken die ik met mezelf heb, is: niet oordelen als je het niet zelf probeert. Vandaar mijn poging.

Eerder deed ik ook al een aantal pogingen te starten met mediteren, maar het lukte nooit. Mijn gedachten schoten alle kanten op. Mega frustrerend. Want tijdens mediteren moet je toch aan niets denken?

Volgens Andy niet. Tijdens de eerste 10 minuten durende begeleidde meditatie, hoor ik Andy zeggen — alsof hij mijn gedachten kon lezen — “Het is compleet normaal als je gedachten steeds afdwalen. Het doel is het te herkennen en je aandacht terug te brengen naar je ademhaling. Het gaat niet om het resultaat. Het gaat om oefenen geen oordeel te hebben over de dingen die je denkt.”

Wacht even. Het is compleet normaal dat je gedachten steeds afdwalen. Het gaat om oefenen… Deze manier van kijken naar mediteren, is voor een op prestatie gericht iemand als ik, een complete gamechanger!

Mediteren en productiviteit
Uit honderden onderzoeken blijkt dat regelmatig mediteren helpt tegen stress, piekeren en verslavingen. Het leidt tot scherpere aandacht, creativiteit en het zou zelfs de structuur van je hersenen positief beïnvloeden.

Nu zijn onderzoeken top. Zelf ervaren, werkt denk ik nog beter. Heb je de smoes hier geen tijd voor te hebben? Bedenk je dit:

Naast rust en kalmte — waar ik voor de mensen die mij kennen geen gebrek aan heb — is mediteren een van de beste manieren om je productiviteit een boost te geven. Het zorgt dat ik ’s ochtends niet direct reactief aan de slag ga met alle ogenschijnlijk urgente verzoeken van anderen. Na een kwartiertje rust, schrijf ik eerst de 3 dingen op die ik die dag zelf gedaan wil hebben. De 3 écht belangrijke dingen.

Mediteren is heel stoer
De boodschap die ik wil overbrengen is dat mediteren heel stoer is. Alleen zijn met je gedachten is namelijk vrij confronterend.

De reacties van de mensen in mijn omgeving met wie ik deel dat ik mediteer, zijn verschillend. Van nieuwsgierige blikken tot positieve bevestigingen tot letterlijk uitgelachen worden. Alle drie zijn overigens prima. Ik wil het niemand opleggen.

Het enige wat ik je kan zeggen, is dat de kleine dagelijkse investering van 15 minuten, een bizar positief impact heeft op alles wat ik doe. Verder is het aan jou te ontdekken of het iets voor je is.

Starten met een cadeautje
Als je Headspace download, krijg je sowieso 10 dagen gratis. Dus ook als je deze blog later leest dan de dag van publicatie, kun je direct starten.

Het doel van mijn blog is de lessen die ik leer, te delen met anderen. Dat geldt voor deze blog natuurlijk ook:

Als extra motivatie en omdat ik jarig ben, geef ik een cadeautje weg: 30 dagen Headspace. Gratis.

Hoe? Deel deze blog vandaag — 15 oktober 2015 — via Facebook, Twitter of LinkedIn en tag mijn naam (zodat ik zie dat je het hebt gedeeld). Morgenochtend maak ik de winnaar bekend.

###

Interessante blog? Misschien vind je deze ook leuk:

Vijf gewoontes om van elke dag een succes te maken
De Golden Circle: Waarom kom jij elke ochtend je bed uit?

Nieuwsgierig naar meer? Meld je aan voor updates

Tussenstand 50 presentaties in 15 weken: De eerste lessen, 13 min beeld, en TEDxBreda(!!)

“Hoeveel heb je de afgelopen maand in totaal verdiend met lezingen?”

De lamp boven het podium schijnt fel in mijn ogen. Even kijk ik verbaasd, terwijl ik zoek naar wie de vraag heeft gesteld. “In geld bedoel je?”. Een knik. “Genoeg om deze maand mijn boodschappen te kunnen doen..” antwoord ik tevreden. Beseffende dat het geven van presentaties iets is wat niet mijn core business is. Of in ieder geval niet wás…

De nuance die mist: Het doel van mijn ‘50 presentaties in 15 weken’ is niet kijken hoeveel geld ik kan verdienen met spreken.

Wat dan wel?

Spreken is zilver, zwijgen is goud


Hoewel luisteren heel belangrijk is — gek genoeg helemaal als je voor een groep staat en zelf aan het woord bent — is de oorspronkelijke aanname van mijn sprekerschallenge:

‘Spreken voor groepen is de manier om in contact te komen met interessante mensen waar je vervolgens toffe dingen mee kunt doen’

Het eigen maken van ‘De Magische Drie’


Mijn heilige overtuiging is, dat als je de volgende drie dingen beheerst, het inhoudelijk bijna niet uitmaakt wat je doet:

  1. Sociale vaardigheden: Ben je communicatief een beetje handig?
  2. Digitale vaardigheden: Gebruik je slimme tools/apps/etc, zodat je juist zo mín mogelijk achter een computer hoeft te zitten?
  3. Houding: Zijn (nieuwe) dingen leuk, of is alles stom?

Wat me brengt bij mijn volgende te testen aanname:

’50 keer in 15 weken voor een groep een verhaal vertellen, is de manier om sociaal vaardiger te worden’

Na 20 presentaties in september, lijkt het antwoord ‘ja’ te zijn. De dingen die ik leer, vertalen door naar andere situaties. Zoals 1 op 1 gesprekken. Korte introducties bij projecten. En omgaan met de verschrikkelijke vraag ‘wat doe jij?’.

Een aangename verrassing


Ik kijk op mijn telefoon en open WhatsApp. Een voor mij onbekende naam en foto staan bovenaan. De tekst:

‘Hi Kevin, zin om 5 november tijdens TEDxBreda te spreken? Bij interesse, bel me! Groeten…’

Compleet verrast, en met adrenaline in mijn lijf, is vijf minuten later alles geregeld. Natuurlijk wil ik spreken bij TEDxBreda! Dus op 5 november sta ik op het podium in de Mezz in Breda. Wow. Hoe tof is dat!?

Wat precies raakt wat ik als derde wil uitvogelen: Hoe leuk vind ik spreken voor groepen? En hoewel 20 in een maand, anders is dan 1 per week, is de balans tot nu toe: Het staan voor groepen geeft (bijna) oneindig energie.

Een subtiele oproep


Met mijn huidige tussenstand, ben ik heel blij. En lig ik zelfs iets voor op schema. Maar met nog 30 presentaties te gaan en het vooruitzicht dat mijn vliegtuig op 3 december naar Hanoi vertrekt, wordt het nog wel even aan de bak.

Vandaar een klein oproepje:

Wie zoekt of kent iemand die sprekers zoekt voor events, bijeenkomsten of interne energieboosts?

Contact opnemen kan via allerlei kanalen of dit formuliertje.

Voor een impressie van mijn verhaal, is vorige week bij de Creatieve Universiteit van Haarlem, een opname gemaakt:

Credits aan Ton van der Hoeve

###

Vond je deze blog leuk? Misschien deze dan ook:

Terug met een challenge — 50 presentaties in 15 weken
Authenticiteit: Ik heb hem zelf ook…

Als eerste updates ontvangen? Meld je hier aan.

De kunst van het experimenteren

Many a false step has been taken by standing still
– Fortune cookie

“Dus dat betekent dat ik het gewoon moet doen!?” Zegt de man op de tweede rij, nadat hij netjes zijn hand heeft opgestoken voor hij de vraag stelde. Een seconde val ik stil. Ik hoor de rest van de zaal denken — ‘Ja’. Bevestigend knik ik: “Euh, ja. Dat is wel het hele punt van mijn verhaal…”

Iets nieuws doen, is vaak spannend. Een idee is veilig in je hoofd. Het is gewoon een idee. Je kunt het voor je zien. En in je hoofd lukt het altijd. Als je besluit actie te ondernemen, bestaat de kans dat het niet lukt. Dat is eng, niet leuk en voorkomt vaak precies datgene waar je idee om schreeuwt: Actie.

Deze blog is een vervolg op twee blogs die ik eerder heb geschreven. Je kunt deze blog ook op zichzelf lezen en later de andere bekijken.

Je hebt een idee, en je verhaal scherp. Check.

Je hebt de juiste mensen gevonden om je verhaal mee te delen. Check.

De enige manier om nu nog uit te vinden of je idee werkt, is het te doen. It’s that plain simple.

Experimenten lukken altijd


Stel je voor. Vol enthousiasme kom je met je nieuwe idee aan bij je manager (of de bank). Overtuigd van het succes, vertel je energiek wat je van plan bent. De glimlach die je had verwacht op de ander zijn gezicht, blijft alleen uit. Sterker nog, je krijgt een peinzende frons te verwerken. Net als je wilt vragen wat er aan de hand is, hoor je hem zeggen: “Het klinkt aardig, zet het even op papier. Dan kunnen we het volgende week in het afdelingsoverleg bespreken.”

Best een tegenvaller, toch? Mijn stelling: In plaats van dikke (business)plannen schrijven, vergaderen en andere manieren bedenken om niet te doen wat echt belangrijk is, is het goed te beseffen wat het doel is van experimenteren. Het doel van experimenteren is… Leren.

Of je nu het gewenste resultaat haalt of niet, je leert altijd iets: Experiment geslaagd! Fouten maken bestaat in deze context ook niet. Deze manier van denken heeft te maken met je houding. En houding kun je leren.

Want serieus, wat is het ergste dat realistisch gezien kan gebeuren?

Denk groot, test aannames


Experimenteren dus. En geen dikke plannen schrijven. Hoe doe je dat? Iedereen kent de term: Denk groot, start klein. Ben ik een groot voorstander van. Mijn voorstel is een subtiele aanpassing: Denk groot, test aannames. Waarom? Het maakt de uitvoering makkelijker. En zorgt dat je ervaart wat wel en wat niet werkt. Super waardevol.

Als ik een nieuw idee heb, of iemand anders legt zijn idee aan mij voor, wil ik ontdekken welke aannames worden gedaan. Aannames die vermoeden waarom iets niet kan. En aannames die vermoeden waarom iets wel kan. Het concreet maken van deze aannames maakt dat je aan de slag kunt met testen — Kloppen de aannames die we doen?

In tegenstelling tot een plan schrijven, maakt deze manier, actie ondernemen tot een logisch gevolg. Je start namelijk gewoon met testen.

Maak leren leuk


Kortom, de kunst zit in het experimenteren. De kracht zit in het doen. En de opbrengst zit in het leren. Ervaren wat werkt en wat niet werkt. En als je het toch doet, maak het vooral leuk.

Vandaar succes, en veel plezier!

###

Mijn huidige experiment: 50 presentaties in 15 weken

Vragen, opmerkingen of andere berichten kunnen hieronder in de comments.

Contact opnemen kan via verschillende kanalen.

Vond je deze blog interessant? Misschien deze dan ook:

Het verschil maken is een keuze
Hoe je de essentie van je meerwaarde vat
Waarom het doen van aannames (levens)gevaarlijk is

Terug met een challenge – 50 presentaties in 15 weken

De beste manier om een idee te doen spreiden, is op een podium te klimmen en het verhaal te vertellen.

Terug van vakantie is het tijd voor een nieuwe challenge: 50 presentaties geven in 15 weken.

De challenge is naast het laten spreiden van ideeën, bedoeld om het concept “waardebepaling achteraf” voor mezelf te testen. Iets wat Martijn Aslander al langer gebruikt: Het betekent simpelweg dat ik mijn verhaal kom vertellen, en je achteraf zelf mag bepalen wat het je waard is geweest.

Mijn ervaringen deel ik uiteraard via mijn blog. Aanmelden voor updates kan hier.

De reden van de challenge is simpel. Het geeft richting. Het fijne van experimenten is dat ze kunnen niet falen — je leert immers altijd wel iets.

Het verhaal
De essentie van mijn verhaal, gaat altijd over hoe je in de realiteit van vandaag, de ideeën van morgen in beweging krijgt. En houdt. Met een mix van slimmer (samen)werken, (technologische en sociale) innovatie en gedrag, vertaald naar concrete acties, zodat je direct aan de slag kunt.

Voor wie
Ik spreek bij allerlei bedrijven en organisaties voor teams, afdelingen en externe groepen. En op congressen en andere bijeenkomsten voor ondernemers, studenten en andere professionals.

Wanneer
De challenge-periode loopt van maandag 24 augustus t/m dinsdag 01 december.

Hoe
Als je op deze pagina het korte formulier invult, neem ik contact met je op. Voor vragen en informatie ben ik ook via andere kanalen bereikbaar.

Oproep voor delen
Als je mijn blogs vaker leest, en er blij mee bent, waardeer ik het erg als je dit wilt delen binnen je netwerk. Dit vergroot de kans dat ik de 50 presentaties haal, wat maakt dat ik mijn ervaringen weer met iedereen kan delen. Alvast bedankt 🙂

###

P.S. Naast deze challenge heb ik nog een andere toffe mededeling. Of in ieder geval, iets waar ik zelf heel blij van wordt: Op woensdag 03 december vlieg ik naar Vietnam, waar ik minimaal twee maanden door Azië ga reizen. De komende periode ga ik me daarom meer verdiepen in het ‘werken op afstand’. Met iedereen die daar al ervaringen mee heeft, kom ik graag in contact.

Dé reden waarom je jezelf het beste een vakantie zonder e-mail kunt gunnen

Een manager van een groot bedrijf vertelde mij vorig jaar een verhaal. Hij gaat elk jaar op vakantie naar een piepklein Italiaans eilandje. Natuurlijk is het er mooi. Het weer lekker. Het eten goed. En de wijn nog beter. Toch heeft hij een hele andere reden om elk jaar diezelfde trip te maken: Het eiland heeft namelijk geen WiFi…

Voor hem staat geen WiFi gelijk aan geen e-mail. En geen e-mail is gelijk aan rust. En rust is precies wat veel mensen zoeken tijdens hun zomervakantie. Waar een groep hun inbox prima met rust kan laten tijdens hun vrije dagen, is er ook een grote groep die dit niet lukt. De smartphone, tablet of laptop is mee in de koffer. Sociale media wordt ‘gewoon’ bekeken en e-mail wordt elke dag ‘eventjes’ gecheckt.

Daarom kan ik deze blog gerust in de vakantietijd plaatsen, je leest hem toch wel 😉

Het checken van de mailbox geeft een bizar gevoel van controle. “Even kijken wat er allemaal gebeurt” is het nuchtere antwoord op de vraag waarom we dat doen. En vaak gaat dit goed. Je scrollt door je berichten heen, en ziet dat er niets spannends aan de hand is. Ze kunnen het prima zonder jou, is de misschien toch wat teleurgestelde conclusie. Had je net zo goed niet kunnen kijken…

Maar wat doe je die ene keer dat er wél iets instaat waar je iets mee moet, iets mee wilt of waar je onrustig van wordt? Dilemma! Wordt de rest van de dag opgeofferd aan het blussen van brandjes? Of ga je – jezelf zorgen makend of het wel goed komt – verder met vakantie vieren. Het klinkt mij als een situatie waarin je alleen maar kunt verliezen.

Het motto: Work hard, rest hard. Gun jezelf je vakantie. Geniet er van met al je aandacht. Je hebt het verdiend. Laat je inbox met rust. Zet je telefoon, tablet of laptop uit. Of liever nog, laat ze thuis. lukt dit je niet? Je kunt nog altijd afreizen naar een mooi piepklein Italiaans eilandje. Maar welk eilandje het is? Dat ga ik niet verklappen…

Fijne vakantie, tot over drie weken!

Kevin

###

Deze blog schreef ik vorig jaar voor www.wequitmail.nl. Hij is – denk ik – alleen nog even relevant 🙂

Waarom iedereen met sales bezig is (Jij dus ook..)

“The ability to move others to exchange what they have for what we have, is crucial to our survival and our happiness” – Dan Pink

Verkopen. Het woord heeft een vrij negatief imago. Gladde praatjes, autoverkopers en keihard onderhandelen. Tegelijkertijd doen we het – volgens Daniel Pink – allemaal. De hele dag. In zijn boek ‘To sell is human’ beschrijft hij vrij vertaald:

De conventionele blik op economisch gedrag is dat twee activiteiten het meest belangrijk zijn: produceren en consumeren. Dat is veranderd. Vandaag, bij veel van wat we doen, is een derde activiteit in het spel: bewegen. Anderen bewegen iets te doen – soms met iets meetbaars als geld en soms met iets anders als aandacht of energie – zodat we beiden krijgen wat we willen.

Huh, maar dat geldt niet voor mij, denk je nu misschien. Pink betwijfelt dat, en vervolgt:

Ik heb mensen terug laten denken aan hun laatste twee weken en gevraagd aan welke activiteiten ze het grootste gedeelte van hun tijd hebben besteed. Conclusie: Lezen en beantwoorden van e-mail kwam op nummer één, gevolgd door het hebben van 1-op-1 gesprekken (telefoon of face-to-face) en aanwezig zijn bij overleggen.

Denk eens terug aan jouw laatste twee weken? Herken je jezelf hier in?

Dit is het leven van een kenniswerker: Iemand die gemiddeld meer dan twee uur per dag gebruik maakt van een computer (of tablet/smartphone). In plaats van aan een lopende band kersen op taartjes doen, zijn kenniswerkers verantwoordelijk voor van alles. Plannen, prioriteren, nadenken en uitvoeren.

De kunst ‘anderen te bewegen’ is hier een belangrijk onderdeel van.

Je verhaal vertellen aan de juiste mensen
Verkopen is zorgen dat anderen je hun aandacht, energie, tijd en uiteindelijk geld gunnen. Naast euro’s, gaat het dus verder dan alleen geld verdienen.

Natuurlijk willen we dat de schoorsteen rookt en blijft roken. Daarom geeft deze blog handvatten hoe je hier mee om kunt gaan. Werk je voor een (grote) organisatie en wil je intern jouw idee ‘verkopen’, zie het dan als draagvlak creëren. De belangrijkste vraag hierbij: Hoe geef ik een potentiële klant een ervaring?

Het start met je verhaal (zie: 5 vragen om de essentie te vatten van je meerwaarde) te vertellen aan de juiste mensen – mensen die jou al kennen, vertrouwen of nieuwsgierig zijn naar wat je te vertellen hebt.

De innovatiecurve heb ik vaker gebruikt en beschreven. Voor een uitgebreidere uitleg, verwijs ik je naar deze blog.

Wat voor nu belangrijk is, is het verschil te weten tussen de Early Adopters (EA) en de Early Majority (EM):

De EA zijn mensen die open staan voor nieuwe dingen en graag experimenteren – de mensen in de rij voor de Apple Store als de nieuwe iPhone uitkomt, terwijl je een week later gewoon binnen kunt lopen.

De EM zijn mensen die wel open staan voor iets nieuws, maar het pas overnemen als ze hebben gezien dat het bij iemand anders heeft gewerkt.

Dit is een cruciaal verschil: Je hebt de EA dus nodig om de EM te bereiken. Voordeeltje, EA vertellen graag over de nieuwe dingen die ze uitproberen. Het zegt iets over wie ze zijn. Daar zijn ze trots op.

Wat kun je hier nu mee? Het is de uitdaging je aandacht, energie en tijd te richten op de Early Adopters. De meest eenvoudige manier, is het maken van een lijstje…

Ready, set: 1, 3, 2, go!
Schrijf in de eerste kolom de namen van mensen die je goed kent en je verder kunnen helpen:
– Vrienden (die je feedback kunnen geven)
– Familie (die voor leuke bedrijven werken)
– (ex-)collega’s (waar je goed mee overweg kunt)
– Kennissen (die een groot netwerk hebben).

Schrijf in de derde kolom de namen van mensen die je nog niet kent, maar toppers zijn op hun gebied. En de namen van bedrijven en organisaties waar je heel graag met/voor wilt werken. Werk je voor een grote organisatie en wil je intern een idee verder brengen en ken je de CEO niet persoonlijk, mag ook zijn of haar naam in de deze kolom.

Nu is de tweede kolom nog leeg. De reden? De tweede kolom is de verbindende kolom. Tijdens een presentatie waar ik dit uitlegde, zei iemand: “Hé, dit lijkt wel offline LinkedIn-en!” En dat is precies wat het is.

Tijd voor de puzzel: Je wilt via de namen in de eerste kolom in contact komen met de mensen in de tweede kolom. Vertel daar je verhaal en help ze, waardoor deze tweede kolom je warm kan aanbevelen bij mensen uit de derde kolom.

De theorie van ’The Strength of Weak Ties’ van Mark Granovetter beschreef in 1973 al dat vage kennissen (weak ties) belangrijk zijn bij het verder brengen van ideeën. Kijk je puur naar geld verdienen, kun je globaal zeggen dat je geen geld verdient in de eerste kolom, maar in de tweede en de derde. Voor mij geldt zelfs dat ik me ongemakkelijk voel om geld te vragen aan mijn inner circle.

Een aanbod waarop iemand makkelijk ‘ja’ zegt
De belangrijkste vraag is: Hoe geef ik een potentiële klant een ervaring? Kortom, je wilt nadat je jouw verhaal hebt verteld en de behoefte hebt gepeild, graag een vervolg. Want koffie drinken is gezellig, maar weinig mensen verdienen hun geld alleen met koffie drinken..

Het doel is aan de slag gaan. In dit geval is ‘sales’ de tussenstap tussen ‘de basis’ en ‘testen/doen’.

De uitdaging is op zoek te gaan naar iets waar een ander ‘makkelijk ja’ op zegt. Dit principe heb ik ooit geleerd van Erwin van der Koogh. Een prototype van je idee. Iets waarmee je de ander(en) een ervaring geeft, waardoor ze ervaren wat het voor ze oplevert. Vervolgens kun je het opschalen en verder aan de slag.

Voorbeeld, in mijn geval geef ik een presentatie of doe ik een eerste sessie, waarin ik mijn toolbox toelicht en we het idee van de klant als uitgangspunt gebruiken. Na de eerste sessie mag de klant zelf bepalen wat hij hier voor over heeft – waardebepaling achteraf (zie Martijn Aslander). De sessie leidt vervolgens altijd tot praktische acties. De keuze is dan aan de klant. Gaan ze dit alleen doen? Of geloven ze dat Kevin van extra toegevoegde waarde is?

Kortom, het doel is aan de slag gaan
En onthoud, sales is meer dan geld. En het gaat om het vertellen van je verhaal aan de juiste mensen, zodat je potentiële klanten een ervaring kunt geven.

De praktische volgorde hierbij is:
1. Maak je verhaal helder (deze blog helpt daarbij)
2. Bepaal wie de Early Adopters zijn
3. Maak een lijstje met namen
4. Vertel je verhaal aan de juiste mensen
5. Doe een aanbod waarop iemand makkelijk ‘ja’ zegt
5. Geef de ander een top-ervaringen
6. Ontwikkel je idee door met de lessen die je leert

Ik begrijp dat je dit niet ‘even gewoon’ doet. Het is best een puzzel.

De boodschap van deze blog is: Richt je aandacht, energie, tijd op de juist plaats op het juiste moment. Benut hierbij de slimme trucjes die ik heb beschreven en de kans dat je idee in beweging komt, wordt aanzienlijk vergroot.

Succes!

###

Heb je vragen, ideeen, tips, opmerkingen of wil je mijn hulp?

Elke woensdagochtend kun je tijd in mijn agenda blokken voor een Skype- of telefoongesprek.

Nuttig artikel? Delen via de knoppen hier onder waardeer ik enorm 🙂